BETON KOMÓRKOWY- NOWOCZESNA TECHNOLOGIA

Rodzaje lekkiego betonu:

1. Beton na bazie kruszyw lekkich- wytwarzany z cementu, piasku i żużla lub pumeksu.

2. Trocinobeton- wytwarzany z cementu, piasku i trocin.

3. Pianobeton- składniki podstawowe (piasek, cement, wapno) zostają wymieszane ze specjalnie preparowaną pianą.

4. Gazobeton- do podstawowych składników dodaje się środek chemiczny, który po pewnym czasie od wymieszania powoduje wydzielanie pęcherzyków gazu. Najczęściej używa się domieszki proszku aluminiowego, jako środka porotwórczego, który wchodząc w reakcję z wodorotlenkiem wapniowym powoduje wydzielanie wodoru. Wodór uchodząc z masy, spulchnia ją i umożliwia powstanie tysięcy małych porów.

Mianem betonu komórkowego określa się na ogół pianobeton i gazobeton. Obecnie w budownictwie najczęściej stosuje się wyroby z betonu komórkowego poddawanego autoklawizacji -czyli działaniu wysokoprężnie nasyconej pary wodnej i podwyższonej temperatury. Podstawowymi składnikami do produkcji betonu komórkowego są: cement, wapno, proszek glinowy, piasek lub popiół lotny. Polska jest, po Niemczech, drugim co do wielkości europejskim producentem betonu komórkowego. Wytwarzane obecnie wyroby z betonu komórkowego spełniać muszą surowe normy i są znacznie lepszej jakości od tych produkowanych dziesięć czy piętnaście lat temu. Głównymi wyrobami są bloczki ścienne o różnych wymiarach. W zależności od klasy wytrzymałości można z nich wznosić ściany konstrukcyjne, osłonowe i działowe. Elementy konstrukcyjne mają wytrzymałość na ściskanie nie mniejszą niż 4 Mpa i gęstość objętościową powyżej 550 kg/m3. Elementy o niższych parametrach są używane jako izolacyjne. Oprócz bloczków ściennych wiele firm produkuje wyroby uzupełniające takie jak elementy nadprożowe (kształtki U), kształtki wieńcowe, a nawet elementy do realizacji stropów i stropodachów.

Zalety Do podstawowych zalet betonu komórkowego należą dobre właściwości ciepłochronne, które połączone z dużą wytrzymałością na ściskanie, umożliwiają wznoszenie nawet kilkukondygnacyjnych budynków bez potrzeby docieplania ścian zewnętrznych. Istniejące normowe wymagania izolacyjności cieplnej przewidują dla ścian zewnętrznych jednowarstwowych maksymalny współczynnik przenikania ciepła k=0,50 W/m2K. Wymogi te są spełnione przez ścianę z betonu komórkowego na zaprawie ciepłochronnej lub klejowej gr. 36 cm odmiany M-500 (k=0,44 W/m2K) lub M-400 (k=0,39 W/m2K). Beton komórkowy daje się łatwo obrabiać, można go ciąć - podobnie jak drewno- zwykłymi narzędziami ciesielskimi, co bardzo ułatwia docinanie elementów oraz wykonywanie bruzd i przekuć instalacyjnych. Beton komórkowy ma dobrą paroprzepuszczalność przez co ściany mogą 'oddychać'.

Wady Ujemną cechą betonu komórkowego, wynikającą z jego porowatej budowy, jest nasiąkliwość i łatwość wchłaniania wilgoci z powietrza. Dlatego trzeba chronić go przed zawilgoceniem. Nasiąkliwość ta może być bardzo różna dla wyrobów z różnych firm. Zależy w znacznym stopniu od tego czy pory w betonie są otwarte czy zamknięte. Silnie zawilgocone elementy mają mniejszą wytrzymałość, mniejszą izolacyjność cieplną oraz mogą ulegać kruszeniu pod wpływem mrozu, ponieważ woda uwięziona w porach zamarzając może rozsadzać materiał. Ze względu na te cechy nie powinno się z betonu komórkowego wznosić ścian piwnic jak również konstrukcji nadziemnych poniżej 50 cm od poziomu terenu. Wyroby z betonu komórkowego są kruche, dlatego ważny jest staranny transport oraz ostrożny załadunek i rozładunek. Niektórzy producenci dostarczają materiały na paletach szczelnie zapakowane w folię. W stosunku do wyrobów ceramicznych beton komórkowy ma mniejszą akumulacyjność cieplną i mniejszą izolacyjność akustyczną.

Izolacyjność akustyczna Najlepszą izolacyjność posiadają cięższe odmiany betonu komórkowego. W przypadku ścian zewnętrznych ochrona przed hałasem w dużym stopniu zależy od szczelności i jakości okien i drzwi, ponieważ ściany i tak są grubsze ze względów cieplnych. W przypadku ścian wewnętrznych, zwłaszcza oddzielających segmenty w zabudowie szeregowej lepiej zastosować konstrukcję podwójną z pełną dylatacją.

Odporność ogniowa Beton komórkowy jest materiałem niepalnym o odporności ogniowej przewyższającej inne materiały budowlane. Ściana grubości 24 cm z betonu komórkowego wytrzymuje czterogodzinną próbę ogniową. Dla porównania wymagana odporność ogniowa ścian zewnętrznych w budynkach jednorodzinnych wynosi 0,25 godziny, a budynkach szeregowych i bliźniaczych 1 godzinę.

Wpływ na zdrowie mieszkańców Beton komórkowy wykazuje całkowitą odporność na działanie pleśni i bakterii i pod tym względem nie zagraża ludzkiemu zdrowiu. Przy zakupie elementów z betonu komórkowego produkowanego z dodatkiem popiołów lotnych najlepiej zażądać badań radioaktywności. Poziom stężenia naturalnych pierwiastków promieniotwórczych nie może przekraczać dopuszczalnych wartości. Betony z dodatkiem popiołów mają właściwości podobne do tradycyjnych materiałów ceramicznych. Dla celów budownictwa mieszkaniowego najlepiej jednak wybierać wyroby produkowane z piasku i wapna, których naturalna radiacja jest wielokrotnie niższa. Są to produkty niemieckie i polskie w kolorze białym.

Na rynku dostępne są wyroby z betonu komórkowego o różnych wymiarach i różnych odmian. Najczęściej oferowane są bloczki odmiany 400, 500, 600 i 700, różniące się gęstością pozorną i współczynnikiem przewodności cieplnej l. Im wyższa odmiana, tym większa wytrzymałość i większa przewodność cieplna. Wyroby odmian 500 i 600 można stosować na ściany konstrukcyjne do wysokości trzech kondygnacji, a na ściany osłonowe- bez ograniczenia wysokości. Odmiana 700 posiada jeszcze większą nośność, ale ze względu na mniej korzystne właściwości ciepłochronne nie nadaje się na ściany zewnętrzne jednowarstwowe. Można ją natomiast stosować w ścianach warstwowych (z dociepleniem ) oraz w ścianach wewnętrznych konstrukcyjnych. W ścianach jednowarstwowych należy stosować zaprawy klejące lub zaprawy ciepłochronne. Normalne zaprawy cementowo- wapienne nie nadają się ponieważ tworzą tzw. mostki cieplne i ciepłochronność takiej ściany bardzo się obniża. Realizując ściany jednowarstwowe warto kupować materiał o najwyższej jakości i dokładności wykonania. W ścianach warstwowych z dociepleniem można stosować zaprawę cementowo- wapienną oraz bloczki o mniejszej dokładności.

NAJWAŻNIEJSI PRODUCENCI: (wymiary w mm)